Ja - smutna, otępiała kura domowa, dziobię w codziennym chłamie w poszukiwaniu okruchów sensu. Obok kwitnie życie. Blisko, za ścianą. Jak się tam dostać? Jak zostać częścią świata, poznać cel podróży, pojąć kierunek?
Kura domowa. To takie obraźliwe. Dla kur, rzecz jasna. Z nich przynajmniej jest jakiś wymierny pożytek. Ze mnie nie da się nawet zrobić rosołu.
I remember everything.

eee tam, rosołu się nie da zrobić...
OdpowiedzUsuńJak się kucharz postara to i pomidorówkę zrobi ;-P
Kura domowa-Klaranieklarowna
rozumiem aż nad to...:(ech...same się w to wepchałyśmy...tylko nikt nie uprzedził że wyjścia za bardzo ni ma...
OdpowiedzUsuńZe mnie kipeska zupa by była :) Stara jestem i łykowata ;)
OdpowiedzUsuńNo dokładnie, same jesteśmy sobie winne :/
NIN - YESSS!!!!!!!!
OdpowiedzUsuńŁączę się w tragedii, ale pocieszam się, ze przynajmniej nie trzeba będzie co rano samochodu odśnieżać ;P