I oto nadeszła ta wiekopomna chwila, kiedy moge odstawić ciężki wózek i udać się do szkoły ze ssakiem na plecach, jak każdy porządny nosiciel. Alleluja.
Matju za drzwiami natychmiast ściągnął sobie czapkę, więc resztę drogi odbyliśmy z gołymi głowami, budząc dezaprobatę wszystkich napotkanych babć, dziecko bez czapki, groza i mrok, nieważne, że osiemnaście stopni, przeziębi się, dostanie zapalenia ucha, zawieje go, pani mu założy czapkę, patrzcie ją, dzieciaka na plecach niesie i to BEZ CZAPKI!
Ach, jakże mi brakowało tego zainteresowania przechodniów. Być w centrum uwagi - bezcenne. ;)
Widok z góry.
Tak, tak. I szyja! Szyja taka goła!
OdpowiedzUsuńxxx
Tak! Szyja też wzbudza zainteresowanie :D
OdpowiedzUsuńMój też! Mój też bez czapki! I z szyją gołą! A co tam! Nie WIĄ, że wiosna!
OdpowiedzUsuńhahaha :D
OdpowiedzUsuńMy matki wyrodne :P
Moja bez skarpet biega po trawie :D dobrze że żadne babcie tego nie widzą
OdpowiedzUsuńomatko, już bym miała opiekę społeczną na glowie.
OdpowiedzUsuńhahahahahah
OdpowiedzUsuń